شرائط ذمّه اين است كه : علنا گوشت خوك نخورند و شراب نياشامند و ريا نخورند و ازدواجهاى حرام در اسلام را انجام ندهند . . . « 1 » ( بردگان كفارا اگر پيش از اربابهاى خود به مسلمانان بپيوندند و اسلام آورند آزاد خواهند بود و همچون مسائر مسلمانان هستند . . . « 2 » اسيرها دو گونه‌اند : 1 - آنها كه يش از سكوت ميدان جنگ و در حال برخورد مسلّحانه اسير مىشوند اينها را نبايد زنده گذاشت . . . 2 - آنها كه پس از آرامش ميدان جنگ و تمام شدن جنگ ، اسير مىشوند كه پيشوا مىتواند آزادشان كند يا فديه گرفته معامله كند و يا آنها را برده بگيرد . . . « 3 » برده گرفتن دشمن جائز است و اين عقيدهء عموم فقهاء است دربارهء همهء كفاّر از مرد و زن ، پير و طفل ، بزرگ و كوچك ، مگر راهبانى كه مشغول عبادتند و دست از اجتماع شسته‌اند . « 4 »

--> ( 1 ) - النهاية فى مجرد الفقه و الفتاوى تأليف شيخ طوسى ( قده ) ، ص 292 و . . . ( 2 ) - النهايه ، ص 295 . ( 3 ) - النهايه ، ص 296 . ( 4 ) - بداية المجتهد و نهاية المقتصد تأليف ابن رشد اندلسى . روشن است -